Vergil, Aeneid I 441-463

Lūcus in urbe fuit mediā, laetissimus umbrae,

quō prīmum iactātī undīs et turbine Poenī

effōdēre locō signum, quod rēgia Iūnō

mōnstrārat, caput ācris equī; sīc nam fore bellō

ēgregiam et facilem vīctū per saecula gentem.445

Hīc templum Iūnōnī ingēns Sīdōnia Dīdō

condēbat, dōnīs opulentum et nūmine dīvae,

aerea cui gradibus surgēbant līmina nexaeque

aere trabēs, foribus cardō strīdēbat aēnīs.

Hōc prīmum in lūcō nova rēs oblāta timōrem450

lēniit, hīc prīmum Aenēās spērāre salūtem

ausus et adflīctīs melius cōnfīdere rēbus.

Namque sub ingentī lūstrat dum singula templō

rēgīnam opperiēns, dum quae fortūna sit urbī

artificumque manūs inter sē operumque labōrem455

mīrātur, videt Īliacās ex ōrdine pugnās

bellaque iam fāmā tōtum vulgāta per orbem,

Atrīdās Priamumque et saevum ambōbus Achillem.

Cōnstitit et lacrimāns 'Quis iam locus,' inquit, 'Achātē,

quae regiō in terrīs nostrī nōn plēna labōris?460

Ēn Priamus. Sunt hīc etiam sua praemia laudī,

sunt lacrimae rērum et mentem mortālia tangunt.

Solve metūs; feret haec aliquam tibi fāma salūtem.'

Horizontal Tabs

article Nav

Suggested Citation

Christopher Francese and Meghan Reedy, Vergil: Aeneid Selections. Carlisle, Pennsylvania: Dickinson College Commentaries, 2016. ISBN: 978-1-947822-08-5. http://dcc.dickinson.edu/vergil-aeneid/vergil-aeneid-i-441-463