Vergil, Aeneid IV 279-295

At vērō Aenēās aspectū obmūtuit āmēns,

arrēctaeque horrōre comae et vōx faucibus haesit.280

Ārdet abīre fugā dulcēsque relinquere terrās,

attonitus tantō monitū imperiōque deōrum.

Heu Quid agat? Quō nunc rēgīnam ambīre furentem

audeat adfātū? Quae prīma exōrdia sūmat?

Atque animum nunc hūc celerem nunc dīvidit illūc285

in partēsque rapit variās perque omnia versat.

Haec alternantī potior sententia vīsa est:

Mnēsthea Sergestumque vocat fortemque Serestum,

classem aptent tacitī sociōsque ad lītora cōgant,

arma parent et quae rēbus sit causa novandīs290

dissimulent; sēsē intereā, quandō optima Dīdō

nesciat et tantōs rumpī nōn spēret amōrēs,

temptātūrum aditūs et quae mollissima fandī

tempora, quis rēbus dexter modus. Ōcius omnēs

imperiō laetī pārent et iussa facessunt.295

Horizontal Tabs

article Nav

Suggested Citation

Christopher Francese and Meghan Reedy, Vergil: Aeneid Selections. Carlisle, Pennsylvania: Dickinson College Commentaries, 2016. ISBN: 978-1-947822-08-5. http://dcc.dickinson.edu/vergil-aeneid/vergil-aeneid-iv-279-295