Vergil, Eclogue IV, 4-10

Ultima Cūmaeī vēnit iam carminis aetās;

māgnus ab integrō saeclōrum nāscitur ōrdō.               5

iam redit et Virgō, redeunt Sāturnia rēgna,

iam nova prōgeniēs caelō dēmittitur altō.

tū modo nāscentī puerō, quō ferrea prīmum

dēsinet ac tōtō surget gēns aurea mundō,