Vergil, Eclogue IV, 4-10
Ultima Cūmaeī vēnit iam carminis aetās;
māgnus ab integrō saeclōrum nāscitur ōrdō. 5
iam redit et Virgō, redeunt Sāturnia rēgna,
iam nova prōgeniēs caelō dēmittitur altō.
tū modo nāscentī puerō, quō ferrea prīmum
dēsinet ac tōtō surget gēns aurea mundō,