“sicine me patriis avectam, perfide, ab aris,

perfide, deserto liquisti in litore, Theseu?

sicine discedens neglecto numine divum

immemor ah devota domum periuria portas?

nullane res potuit crudelis flectere mentis

consilium? tibi nulla fuit clementia praesto

immite ut nostri vellet miserescere pectus?

at non haec quondam blanda promissa dedisti

voce mihi, non haec miserae sperare iubebas,

sed conubia laeta, sed optatos hymenaeos:

quae cuncta aerii discerpunt irrita venti.

ΑΡΚΕΣΙΛΑΩΙ ΚΥΡΗΝΑΙΩΙ

ΑΡΜΑΤΙ

Α΄Σάμερον μὲν χρή σε παρ᾿ ἀνδρὶ φίλῳ

στᾶμεν, εὐίππου βασιλῆι Κυράνας,

ὄφρα κωμάζοντι σὺν Ἀρκεσίλᾳ,

Μοῖσα, Λατοίδαισιν ὀφειλόμενον Πυ-

θῶνί τ᾿ αὔξῃς οὖρον ὕμνων,

ἔνθα ποτὲ χρυσέων Διὸς αἰετῶν πάρεδρος

5 οὐκ ἀποδάμου Ἀπόλλωνος τυχόντος ἱέρεα

χρῆσεν οἰκιστῆρα Βάττον

καρποφόρου Λιβύας, ἱεράν

νᾶσον ὡς ἤδη λιπὼν κτίσσειεν εὐάρματον

πόλιν ἐν ἀργινόεντι μαστῷ,

καὶ τὸ Μηδείας ἔπος ἀγκομίσαι

10ἑβδόμᾳ καὶ σὺν δεκάτᾳ γενεᾷ Θή-

ραιον, Αἰήτα τό ποτε ζαμενής