LYC.       Agedum efferātās, rabida, vōcēs āmovē,

et disce rēgum imperia ab Alcīdē patī.

ego rapta quamvīs scēptra victrīcī geram

dextrā, regamque cūncta sine lēgum metū,400

quās arma vincunt, pauca prō causā loquar

nostrā. cruentō cecidit in bellō pater?

cecidēre frātrēs? arma nōn servant modum;

MEG.     Egone ut parentis sanguine aspersam manum

frātrumque geminā caede contingam? prius

exstinguet ortus, referet occāsus diem,

pāx ante fīda nivibus et flammīs erit375

et Scylla Siculum iunget Ausoniō latus,

priusque multō vicibus alternīs fugāx

Eurīpus undā stābit Euboicā piger.

MEG.     Quidnam iste, nostrī generis exitium ac luēs,

novī parat? quid temptat?

LYC.                                                Ō clārum trahēns

ā stirpe nōmen rēgiā, facilis mea360

Lycus.   Megara.   Amphytriōn.

LYC.      Urbis regēns opulenta Thēbānae loca

et omne quidquid ūberis cingit solī

oblīqua Phōcis, quidquid Ismēnos rigat,

quidquid Cithaerōn vertice excelsō videt,335

[et bīna findēns Isthmos exīlis frēta]

nōn vetera patriae iūra possideō domūs

AM.        Ō socia nostrī sanguinis, castā fide

servāns torum nātōsque magnanimī Herculis,310

meliōra mente concipe atque animum excitā.

aderit profectō, quālis ex omnī solet

labōre, māior.

MEG.                            Quod nimis miserī volunt,

Magna sed nimium loquor295

ignāra nostrae sortis. unde illum mihi

quō tē tuamque dexteram amplectar diem

reditūsque lentōs nec meī memorēs querar?

tibi, ō deōrum ductor, indomitī ferent

centēna taurī colla; tibi, frūgum potēns,300

sēcrēta reddam sacra: tibi mūtā fide

MEG.     Ēmerge, coniūnx, atque dispulsās manū

abrumpe tenebrās. nūlla sī retrō via280

iterque clausum est, orbe dīductō redī,

et quidquid ātrā nocte possessum latet

ēmitte tēcum. dīrutīs quālis iugīs

praeceps citātō flūminī quaerēns iter

quondam stetistī, scissa cum vastō impetū285

Cadmēa prōlēs atque Ophīonium genus,

quō reccidistis? tremitis ignārum exulem,

suīs cārentem fīnibus, nostrīs gravem.270

quī scelera terrā quīque persequitur marī

ac saeva iūstā scēptra cōnfrēgit manū,

nunc servit absēns fertque quae fierī vetat,

tenetque Thēbās exul Herculeās Lycus.