259-267

ferāx deōrum terra, quem dominum tremis?

ē cuius arvīs ēque fēcundō sinū260

strictō iuventūs orta cum ferrō stetit,

cuiusque mūrōs nātus Amphīōn Iove

strūxit canōrō saxa modulātū trahēns,

in cuius urbem nōn semel dīvum parēns

caelō relictō vēnit, haec quae caelitēs265

249-258

Quid ista prōsunt? orbe dēfēnsō caret.

sēnsēre terrae pācis auctōrem suae250

abesse. rursus prōsperum ac fēlīx scelus

virtūs vocātur; sontibus pārent bonī,

iūs est in armīs, opprimit lēgēs timor.

ante ōra vīdī nostra truculentā manū

nātōs paternī cadere rēgnī vindicēs255

205-248

Amphytriōn. Megara.

 

AM.        Ō magne Olympī rēctor et mundī arbiter,205

iam statue tandem gravibus aerumnīs modum

fīnemque clādī. nūlla lūx umquam mihi

sēcūra fulsit; fīnis alterius malī

gradus est futūrī. prōtinus reducī novus

192-204

Alium multīs glōria terrīs

trādat et omnēs

Fāma per urbēs garrula laudet,194

caelōque parem tollat et astrīs;194bis

alius currū sublīmis eat:

mē mea tellūs

lare sēcrētō tūtōque tegat.

venit ad pigrōs cāna senectūs,

174-191

Nōvit paucōs sēcūra quiēs,

quī vēlōcis memorēs aevī175

tempora numquam reditūra tenent.

dum fāta sinunt, vīvite laetī.

properat cursū vīta citātō,

volucrīque diē

rota praecipitis vertitur annī;180

dūrae peragunt pēnsa sorōrēs