Chapter 2.16

< Vt Paulīnus in prōvinciā Lindisssī praedicāverit, et dē quālitāte rēgnī Eduīnī >

[1] Praedicābat autem Paulīnus verbum etiam prōvinciae Lindissī, quae est prīma ad merīdiānam Humbrae flūminis rīpam, pertingēns usque ad mare, praefectumque Lindocolinae cīvitātis, cui nōmen erat Blaecca, prīmum cum domū suā convertit ad Dominum. [2] In quā vidēlicet cīvitāte et ecclēsiam operis ēgregiī dē lapide fēcit, cuius tēctō vel longā incūriā vel hostīlī manū dēiectō, parietēs hāctenus stāre videntur, et omnibus annīs aliqua sānitātum mīrācula in eōdem locō solent ad ūtilitātem eōrum quī fidēliter quaerunt ostendī. [3] In quā ecclēsiā Paulīnus, trānseunte ad Christum Iūstō, Honōrium prō eō cōnsecrāvit episcopum, ut in sequentibus suō locō dīcēmus.

[4] Dē huius fide prōvinciae nārrāvit mihi presbyter et abbās quīdam vir vērācissimus dē monastēriō Peartaneu, vocābulō Dēdā, retulisse sibi quendam seniōrem, baptīzātum sē fuisse diē mediā ā Paulīnō episcopō, praesente rēge Eduīnō, et multam populī turbam, in fluviō Treenta iuxtā cīvitātem quae linguā Anglōrum Tiovulfingacӕstir vocātur; quī etiam effigiem eiusdem Paulīnī referre esset solitus, quod esset vir longae statūrae, paululum incurvus, nigrō capillō, faciē macilentā, nāsō aduncō pertenuī, venerābilis simul et terribilis aspectū. [5] Habuit autem sēcum in ministeriō et Iācōbum diāconum, virum utique industrium ac nōbilem in Christō et in ecclēsiā, quī ad nostra usque tempora permānsit.

[6] Tanta autem eō tempore pāx in Brittaniā, quāquāversum imperium rēgis Eduīnī pervēnerat, fuisse perhibētur ut, sīcut usque hodiē in prōverbiō dīcitur, etiam sī mulier ūna cum recēns nātō parvulō vellet tōtam perambulāre īnsulam ā marī ad mare, nūllō sē lēdente valēret. [7] Tantum rēx īdem ūtilitātī suae gentis cōnsuluit, ut plērīsque in locīs, ubi fontēs lūcidōs iuxtā pūplicōs viārum trānsitūs cōnspexit, ibi ob refrīgerium viantium ērēctīs stīpitibus aereōs caucōs suspendī iubēret, neque hōs quisquam, nisi ad ūsum necessārium, contingere prae magnitūdine vel timōris eius audēret, vel amōris vellet. [8] Tantum vērō in rēgnō excellentiae habuit, ut nōn sōlum in pugnā ante illum vēxilla gestārentur, sed et tempore pācis equitantem inter cīvitātēs sīve vīllās aut prōvinciās suās cum ministrīs, semper antecēdere signifer cōnsuēsset, necnōn et incēdente illō ubilibet per platēās illud genus vēxillī, quod Rōmānī tufam, Anglī appellant thuuf, ante eum ferrī solēbat.

Horizontal Tabs

article Nav