Callimachus /

Introduction and notes by Susan Stephens

Acontius and Cydippe

Fr. 67

      Αὐτὸς Ἔρως ἐδίδαξεν Ἀκόντιον, ὁππότε καλῇ

           ᾔθετο Κυδίππῃ παῖς ἐπὶ παρθενικῇ,

      τέχνην – οὐ γὰρ ὅγ' ἔσκε πολύκροτος – ὄφρα λέγο. .

           τοῦτο διὰ ζωῆς οὔνομα κουρίδιον.

5    ἦ γάρ, ἄναξ, ὁ μὲν ἦλθεν Ἰουλίδος ἡ δ' ἀπὸ Νάξου,

           Κύνθιε, τὴν Δήλῳ σὴν ἐπὶ βουφονίην,

      αἷμα τὸ μὲν γενεῆς Εὐξαντίδος, ἡ δὲ Προμήθ[ου,

           καλοὶ νησάων ἀστέρες ἀμφότεροι.

      πολλαὶ Κυδίππην ὀλ[ί]γην ἔτι μητέρες υἱοῖς

10       ἑδνῆστιν κεραῶν ᾔτεον ἀντὶ βοῶν·

      κείνης ο[]χ ἑτέρη γὰρ ἐπὶ λασίοιο γέροντος

           Σιληνοῦ νοτίην ἵκετο πιδυλίδα

      ἠοῖ εἰδομένη μάλιον ῥέθος οὐδ' Ἀριήδης

           ἐς χ]ορὸν εὑδούσης ἁβρὸν ἔθηκε πόδα·

15                             ]ήκησ[.].δ' ἔκστασις, οὔτινος αὐτῆς

                                ].ν κε.[             ]ς ἔχειν ϊ[.].ου·

                                                  ]ασιν ᾠκίσ[σα. .].

                                               ]πειπάμεν

                                                ].[.]ν ἐπιτιμ[       ]α

20                                         μ]οῦνον ἔμεν .α

                                                 ].[.]ν ὄθμασιν[

                                                                ].[  

       

Fr. 68

           μέμβλετο δ' εἰσπνήλαις ὁππότε κοῦρος ἴοι

      φωλεὸν ἠὲ λοετρόν

     

Fr. 69

      πολλοὶ καὶ φιλέοντες Ἀκόντιον ἧκαν ἔραζε

           οἰνοπόται Σικελὰς ἐκ κυλίκων λάταγας

     

Fr. 70

                                                  ἀλλ' ἀπὸ τόξου

           αὐτὸς ὁ τοξευτὴς ἄρδιν ἔχων ἑτέρου

     

Fr. 72

      ἄγραδε τῷ πάσῃσιν ἐπὶ προχάνῃσιν ἐφοίτα

     

Fr. 73

     ἀλλ’ ἐνὶ δὴ φλοιοῖσι κεκομμένα τόσσα φέροιτε

       γράμματα, Κυδίππην ὅσσ’ ἐρέουσι καλήν.

     

Fr. 74

     λιρὸς ἐγώ, τί δέ σοι τόνδ’ ἐπέθηκα φόβον;

     

Fr. 75

       ἤδη καὶ κούρῳ παρθένος εὐνάσατο,

     τέθμιον ὡς ἐκέλευε προνύμφιον ὕπνον ἰαῦσαι

       ἄρσενι τὴν τᾶλιν παιδὶ σὺν ἀμφιθαλεῖ.

    Ἥρην γάρ κοτέ φασι— κύον, κύον, ἴσχεο, λαιδρέ

5     θυμέ, σύ γ’ ἀείσῃ καὶ τά περ οὐχ ὁσίη·

     ὤναο κάρτ’ ἕνεκ’ οὔ τι θεῆς ἴδες ἱερὰ φρικτῆς,

       ἐξ ἂν ἐπεὶ καὶ τῶν ἤρυγες ἱστορίην.

     ἦ πολυιδρείη χαλεπὸν κακόν, ὅστις ἀκαρτεῖ

       γλώσσης· ὡς ἐτεὸν παῖς ὅδε μαῦλιν ἔχει.

10  ἠῷοι μὲν ἔμελλον ἐν ὕδατι θυμὸν ἀμύξειν

       οἱ βόες ὀξεῖαν δερκόμενοι δορίδα·

     δειελινὴν τὴν δ’ εἷλε κακὸς χλόος, ἦλθε δὲ νοῦσος,

       αἶγας ἐς ἀγριάδας τὴν ἀποπεμπόμεθα,

     ψευδόμενοι δ’ ἱερὴν φημίζομεν· ἣ τότ’ ἀνιγρή

15   τὴν κούρην Ἀίδεω μέχρις ἔτηξε δόμων.

     δεύτερον ἐστόρνυντο τὰ κλισμία, δεύτερον ἡ πα[

       ἑπτὰ τεταρταίῳ μῆνας ἔκαμνε πυρί.

     τὸ τρίτον ἐμνήσαντο γάμου κάτα, τὸ τρίτον αὖτ[ις

       Κυδίππην ὀλοὸς κρυμὸς ἐσῳκίσατο.

20  τέτρατον [ο]ὐκέτ’ ἔμεινε πατὴρ ἐ. . . .φ. .ο. . .[ 

       Φοῖβον· ὁ δ’ ἐννύχιον τοῦτ’ ἔπος ηὐδάσατο·

     ‘Ἀρτέμιδος τῇ παιδὶ γάμον βαρὺς ὅρκος ἐνικλᾷ·

       Λύγδαμιν οὐ γὰρ ἐμὴ τῆμος ἔκηδε κάσις 

     οὐδ’ ἐν Ἀμυκλαίῳ θρύον ἔπλεκεν οὐδ’ ἀπὸ θήρης

25   ἔκλυζεν ποταμῷ λύματα Παρθενίῳ,

     Δήλῳ δ’ ἦν ἐπίδημος, Ἀκόντιον ὁππότε σὴ παῖς

       ὤμοσεν, οὐκ ἄλλον, νυμφίον ἑξέμεναι.

     ὦ Κήυξ, ἀλλ’ ἤν με θέλῃς συμφράδμονα θέσθαι,

       . .]ν. . τελευτήσεις ὅρκια θυγατέρος·

30  ἀργύρῳ οὐ μόλιβον γὰρ Ἀκόντιον, ἀλλὰ φαεινῷ

       ἤλεκτρον χρυσῷ φημί σε μειξέμεναι.

     Κοδρείδης σύ γ’ ἄνωθεν ὁ πενθερός, αὐτὰρ ὁ Κεῖος

       γαμβρὸς Ἀρισταίου [Ζη]νὸς ἀφ’ ἱερέων 

     Ἰκμίου οἷσι μέμ[η]λεν ἐπ’ οὔρεος ἀμβώνεσσιν

35   πρηΰνειν χαλ[ε]πὴν Μαῖραν ἀνερχομένην,

     αἰτεῖσθαι τὸ δ’ ἄημα παραὶ Διὸς ᾧ τε θαμεινοί

       πλήσσονται λινέαις ὄρτυγες ἐν νεφέλαις.’

     ἦ θεός· αὐτὰρ ὁ Νάξον ἔβη πάλιν, εἴρετο δ’ αὐτήν

       κούρην, ἡ δ’ ἀν’ ἐτῶς πᾶν ἐκάλυψεν ἔπος

40  κἦν αὖ σῶς· . . . λοιπόν, Ἀκόντιε, σεῖο μετελθεῖν

       . . . . . .ηνιδιην ἐς Διονυσιάδα. 

     χἠ θεὸς εὐορκεῖτο καὶ ἥλικες αὐτίχ’ ἑταίρης

       ᾖδον ὑμηναίους οὐκ ἀναβαλλομένους.

     οὔ σε δοκέω τημοῦτος, Ἀκόντιε, νυκτὸς ἐκείνης

45   ἀντί κε, τῇ μίτρης ἥψαο παρθενίης,

     οὐ σφυρὸν Ἰφίκλειον ἐπιτρέχον ἀσταχύεσσιν

       οὐδ’ ἃ Κελαινίτης ἐκτεάτιστο Μίδης

     δέξασθαι, ψήφου δ’ ἂν ἐμῆς ἐπιμάρτυρες εἶεν

       οἵτινες οὐ χαλεποῦ νήιδές εἰσι θεοῦ.

50  ἐκ δὲ γάμου κείνοιο μέγ’ οὔνομα μέλλε νέεσθαι·

       δὴ γὰρ ἔθ’ ὑμέτερον φῦλον Ἀκοντιάδαι

     πουλύ τι καὶ περίτιμον Ἰουλίδι ναιετάουσιν,

       Κεῖε, τεὸν δ’ ἡμεῖς ἵμερον ἐκλύομεν

     τόνδε παρ’ ἀρχαίου Ξενομήδεος, ὅς ποτε πᾶσαν

55   νῆσον ἐνὶ μνήμῃ κάτθετο μυθολόγῳ,

     ἄρχμενος ὡς νύμφῃσι[ν ἐ]ναίετο Κωρυκίῃσιν,

       τὰς ἀπὸ Παρνησσοῦ λῖς ἐδίωξε μέγας,

     (Ὑδροῦσσαν τῷ καί μιν ἐφήμισαν), ὥς τε Κυρή[νης

       . . . .θυσ[.]το. . ᾤκεεν ἐν Καρύαις·

60  ]ς τέ μιν ἐννάσσαντο τέων Ἀλαλάξιος αἰεί 

       Ζεὺς ἐπὶ σαλπίγγων ἱρὰ βοῇ δέχεται

     Κᾶρες ὁμοῦ Λελέγεσσι, μετ’ οὔνομα δ’ ἄλλο βαλέσθ[αι

       Φοίβου καὶ Μελίης ἶνις ἔθηκε Κέως·

     ἐν δ’ ὕβριν θάνατόν τε κεραύνιον, ἐν δὲ γόητας

65   Τελχῖνας μακάρων τ’ οὐκ ἀλέγοντα θεῶν

     ἠλεὰ Δημώνακτα γέρων ἐνεθήκατο δέλτ[οις

       καὶ γρηῢν Μακελώ, μητέρα Δεξιθέης,

     ἃς μούνας, ὅτε νῆσον ἀνέτρεπον εἵνεκ’ ἀλ[ι]τ[ρῆς

       ὕβριος, ἀσκηθεῖς ἔλλιπον ἀθάνατοι·

70 τέσσαρας ὥς τε πόληας ὁ μὲν τείχισσε Μεγακλῆς

       Κάρθαιαν, Χρυσοῦς δ’ Εὔπ[υ]λος ἡμιθέης

     εὔκρηνον πτολίεθρον Ἰουλίδος, αὐτὰρ Ἀκαῖος

       Ποιῆσσαν Χαρίτων ἵδρυμ’ ἐυπλοκάμων,

     ἄστυρον Ἄφραστος δὲ Κορή[σ]ιον, εἶπε δέ, Κεῖε,

75   ξυγκραθέντ’ αὐταῖς ὀξὺν ἔρωτα σέθεν

     πρέσβυς ἐτητυμίῃ μεμελημένος, ἔνθεν ὁ παιδός

       μῦθος ἐς ἡμετέρην ἔδραμε Καλλιόπην.

 

Horizontal Tabs

Article Nav

Suggested Citation

Susan Stephens, Callimachus: Aetia. Carlisle, Pennsylvania: Dickinson College Commentaries, 2015. ISBN: 978-1-947822-07-8. http://dcc.dickinson.edu/callimachus-aetia/book-3/acontius-and-cydippe