ἁμαρτάνω, ἁμαρτήσομαι, ἡμάρτησα, 2 aor. ἥμαρτον, ἡμάρτηκα, ἡμάρτημαι, ἡμαρτήθην

Hasło: 
ἁμαρτάνω
Definicja: 
nie trafić, chybić (+ gen.); odnieść porażkę, być w błędzie, pomylić się
Część mowy: 
Czasownik: -ω temat na spółgłoskę płynną
Grupa semantyczna: 
Etyka i moralność
Frekwencja: 
401